Á föstudagseftirmiðdag pökkuðu Sigrún og Palli sínu dóti niður og héldu til Nice því þau áttu flug kl 10 næsta morgun og við kvöddumst og þökkuðum góða samveru.Við Guðjón gistum einni nótt lengur og kvöddum staðinn og erum staðráðin í að fara aftur til Toskana.

Nú hófst norður ferð okkar Guðjóns og fyrsti vikomustaður okkar Padova þar sem við skoðuðum enn eina kirkjuna með freskum já mjög gömlum frá um 13. öld. Það var mikill hiti og áttum við nokkuð erfitt með að ganga um í þessum hita.Padova er nálægt  Feneyjum og var víst hluti af veldi Feneyja. Við sáum hið vængjaða ljón Feneyja á súlu í miðborginni.  Næsta dag var ferðinni  haldið áfram í norðurátt  í átt að Austurríki. Stefnan var tekin á Udine sem er ekki langt frá Trieste. Hingað náði auturíska keisaradæmið þegar það var sem voldugast. Þegar við vorum komin fram hjá Udine birtust Alpafjöllin  eins og veggur. Hvernig er hægt aðkomast hér í gegn var hugsunin, en það reyndist auðvelt. Vegirnir liggja  eftir árfarvegum  og þröngum dölum og auðvitað eru stór göng sem ekið var í gegn um. Lengstu göngin  Turinger göngin voru um 6 km, en samtals fórum við um 15 jarðgöng sum stutt önnur löng. Stefnan var nú á Villac sem er með syðstubæjum Austurríkis á þessu svæði.Það var notarlegt að fara úr bílum og finna að ekki var eins heitt norðan alpafjalla,en samt 28 stig en vindur sem breytti öllu. Nú vorum við farin að þekkja nokkuð til þegar við sáum skiltið um afleggjara til Flachau eins að skíðastöðunum  í dölunum þremur í Pongau héraði. Keyrðum fram hjá Flachau til Wagrain. Þegar ekið var þar í gegn sáum við húsið hennar Tótu(frænku Guðjóns) og Dodda(bróður Auðar Bjargar) Blóm voru að auturískum hætti á veröndinni en þau heima á Íslandi. Loks var komið á skíðahótelið okkar í Alpendorf eftir fjögura tíma akstur.

Það var eins og að koma heim og vera ávörpuð frú Magnússon! Strax um kvöldið voru gestir boðnir velkomnir með freyðivíni og dagskrá næstu daga kynnt. Við sem héldum að við værum mætt á heisuhælið það var öðru nær göngur alla daga og ekkert dól heldur langar og strangar göngur. Við fórum fyrsta daginn upp fjall í Maurachalm og þar var áð í fjallakofa drukkinn bjór og borðaðar pyslur og ostur og þar stakk Cheferinnan upp á að Hr og Fr Magnússon héldu göngunni áfram upp á Sonntagskogel 19oo metrar og við létum nú ekkert nauða í okkur. Kvöddum hópinn sem lélt til baka og gengum sjálf eftir vel merktri leið á tindinn.Það var ólýsanlegt að sjá skíðabrekkurnar grænar með sóleyjum og kálfar og kvígur á beit.Allar merkingar, sem tilheyra vetraríþróttum farnar og sumarmerkingar og girðingar í staðinn.Við gengum niður að kláfnum og settumst og létum flytja okkur niður síðasta spölin, nokkuð ánægð með okkur.

Næsta dag fórum við og gengum í Liechtensteinklamm, þröngt gil þar sem aðeins sérst upp í blán himininn manngerðir stígar, sem höggnir eru inn í bergið og á brúm sem festar eru á klettaveginn. Hrikaleg ganga og stórkostlegt að sjá jökulvatnið berja veggina.

Þriðja daginn fórum við og gengum  að Tappernsee fyrir ofan Kleinarl gangan upp tók 2 klukkustundir og  erfiðið var þess virði því þegar upp var komið opnaðist dalur með stöðuvatni og kjarri minnti dálítið á að koma inn í Þórsmörk af söndunum útsýnið líka stórkostlegt niður í dalinn. Þetta var í raun afrek að ganga þessa leið fyrir okkur, sem vorum búin að liggja á meltunni og sóla okkur í tvær vikur, en niður komumst við líka.

Það þarf ekki að taka fram að þegar á hótelið var komið fórum við í gufubað og sólbað og kvöldmaturinn sveik ekki frekar en vanalega fimmrétta glæsimáltíð og síðan 8 -9 tíma svefn. Hvað er betra eftir líkamlega áreynslu, matur og svefn.

Við kvöddum Alpendorf á fimmtudegi og nú var ferðinni heitið til Leipzig, heldur lítið að sjá og ekkert sérstakt landslag landbúnaðarhéruð og heldur fátæklegt, þegar við nálguðumst gamla austrið.

Leipzig er gamall verslunarstaður því leiðin frá norðri til suðurs og líka leiðin frá vestri til austurs lá um þennan bæ.Heldur nöturleg borg og eitthvað sorglegt við hana. Endalausa blokkir og margar illa útlítandi fáir á ferli og allt frekar snautt. En í Leipzig er merkileg kirkja Nikulásarkirkjan sem kom við sögu  1989 vegna friðsamlegra mótmæla íbúa. Hér fæddist Wagner og Bach starfaði hér og hér er frægur orgelskóli . Ég held að Páll Ísólfsson hafi stundað nám hér. Er það ekki rétt Erna Tönsberg? Halldór Kiljan kom hingað líka með vini sínum Jóhanni Jónssyni 1920 og var ekki Jón Leifs líka hér. Ég veit að faðir minn fór árlega hingað á kaupstefnur og keypti m.a. annars perlufestar og annað glingur, sem fínar frúr í Reykjavík stóðu í biðröð eftir að kaupa í Liverpool.

Við borðuðum á torginu við Nikulásarkirkjuna ég síld og kartöflur og Guðjón fékk sér kartöflusúpu. Héldum við ferðinni svo áfram til Berlínar.

Á þessu flakki okkar höfum við oftast gist á ETAP hótelum ódýrum 45-50 Eur, sem eru alltaf staðsett í úthverfum borga eða verksmiðjuhverfum, en í góðu sambandi við almennissamgöngur og með vöktuðum bílastæðum sem er mjög mikilvægt þegar ferðast er á svona fínum og stórum bíl og auk þess með alla búslóðna með sér.

Þegar við vorum búin að koma okkur fyrir þurftum við að borða og enginn var veitingarstaðurinn í nágrenninu nema “makki” og það var i fyrsta og eina skiptið sem við borðuðum hjá þeim!

Daginn eftir fórum við í rútuferð um borgina og skoðuðum helstu byggingar Berlínar.Mér finnst þessi borg mjög ólík öðrum borgum sem ég hef komð í helst lík Toronto í Canada. Nyju byggingarnar kaldar og líflausar, flottar tæknilega, en heldur ómennskar eins og sumar íbúðir, sem við sjáum í innliti og öðrum þáttum það er eins og enginn búi . En borgin á eflaust eftir að breytast með tímanum. Skrítið að vera í Þýskalandi og hvergi verið að selja hvorki pylsur né salt-kringlur.En við áttum góðan dag í Berlín,skoðuðum Berlínarmúrinn og tilkomumikið minnisverk um herförina.Fjær miðbænum er verið að endurbyggja og gera upp gömul hús og það finnst mér frábært.

Þriðjudaginn 25.júlí hvöddum við Berlín og héldum til Kiel um 300 km til þess að fara með ferjunni til Gautaborgar.Ferðalangar voru eins og við fólk í sumarfríi og mikið af barnafjölskyldum. Þægilegt ferðalag lagt á stað kl 18 og í höfn kl0 næsta morgun.Við vorum með okkar skrínukost og létum fara vel um okkur í káetunni .

Morguninn eftir hitti ég konu á bíladekkinu sem spurði hvaðan við værum. Ég sagði henni það og henni fannst það mjög merkilegt, því hún var að ljúka við að lesa “ Mýrina” eftirArnald Indriðason og hitti svo íslending!,Hún veit ekki að við landarnir erum alls staðar

Í Gautaborg tóku Ingibjörg og Lars á móti okkur og það urðu fangaðarfundir það hefur staðið til að hittast allt árið en ekki tekist fyrr en nú.

Hildur og Rolf komu líka til Gautaborgar og  Brynhildur, Alti Rafn og Rafnhildur komu deginum áður og áttum við frábæra daga saman . Það besta var að Lars var með okkur og honum leið miklu betur heldur en vikunni áður á Íslandi..

Á miðvikudagskvöld buðu Ingibjörg og Lars í kvöldmat, á fimmtudag fórum við á ströndina í Kullevik til Helenu og Jóhanns og þau buðu í grill .Viktor kenndi Rafnhildi að veiða krabba og beita með kræklingi , sem hann sótti í þangið og áður en varði var Brynhildur komin á fjórar fætur á bryggjuna og æstust í veiðinni! Krabbarnir voru settir í fötu og svo sleppt á stein í fjörunni og síðan upphófst krabbahlaup, hvaða krabbi verður fyrstur í sjóinn. Skemmtilegt!!

Á föstudag fórum við Guðjón til Vessigebro og heimsóttum skólann, þar sem ég var fyrir 40 árum ,fórum til Falkenberg.og heimsóttum Evu og Olof foreldra Lars í Varberg og var okkur tekið opnum örmum og kaffihlaðborð beið okkar.Við áttum þarna notarlega stund og ótrúlegt hve frísk og dugleg hjónin eru. Um kvöldið fórum við í Líseberg og horfðum á jafnaldra okkar dansa,langaði en slógumst ekki í hópinn.

Á laugardag sigldum við með “Paddan” um skurðina í Gautaborg, með Ingibjörgu og í hádeginu slóst Lars í hópinn og við borðuðum rækjubauðsneiðar og drukkum bjór við markaðinn.

Við keyptum humar, síld og ber í kvöldmatinn strákarnir gengu heim , en við systurnar fórum aðeins í búðir. Ég varð að líta við hjá “Gudrunu”,en útsölunni var að ljúka og lítið til í minni stærð! Öðruvísi mér áður brá, ég hef nefnilega þroskast dálítið þessa mánuði og er ekki lengur í stærð 36!!!!!!!!

Fórum heim og hvíldum okkur. Klukkan fimm var sporvagninn tekinn út á Saltholmen og ferjean tekin um skerjagarðinnn fyrir utan Gautaborg. Skemmtilegt að nýta farmiðann í sporvagninum til þes að ferðast um skerjagarðinn. Í frábæru veðri og góðum félagssskap með Lars og Ingibjörgu. Mjög óvenjuleg ferð fyrir okkkur. Ný upplifun af  Gautaborg. Gott að hafa Lars og Ingibjörgu með okkur og sérstaklega þegar Lars var með GPS tæki í símanum sínum!!

Veðrið hefur verið dásamlegt og um kvöldið borðuðum við úti á svölum og sátum fram í myrkur.

Það var komið að keðjustund og næsti viðkomustaður Osló um 300km, ferðin tók um fimm tíma með klukkutíma stoppi í Strömstad, miklum sumarleyfiststað , þar eiga Hildur og Rolf fastar vikur í sumarhúsi .Það var mikið líf niður við höfnina, margar ferjur að koma og fara með fólk í sumarfrí .Fyrir utan ströndina er mikill skerjagarður og mörg sumarhús.

Í Osló gistum við á Radison Sas og vorum óvanalega flott á því. Bjuggum á 11 hæð, með útsýni yfir miðborgina. Gengum niður á Akersbryggjuna og horfðum á mannlífið og borðuðum dýrasta mat ferðarinnar , en því miður ekki góðan.

Til Bergen eru 500 km, vegirnir mjóir og hlikkjóttur og ekið á að meðaltali á 50km/klst. Falleg leið, há og brött fjöll og mikill skógur. Við fórum um 34 göng, sum stutt en önnur löng og þau lengstu 24,5km um Aurlandsdalen ótrúlegt mannvirki og hefur kostað peninginn og kannski ekki peningar til þess að bæta vegakerfið að öðru leyti.En norðmenn innheimta vegatoll, eins og svíar og allar aðrar þjóðir sem við heimsóttum gera, en dýrast er að aka um Frakkland .

Hvernig er það borga útlendingar vegatoll, þegar þeir koma með Norrænu á bílunum sínum til Íslands,eða sýnum við ennþá svo mikla gestrisni að allt er ókeypis! Við höfum borgað inngangseyri bæði í kirkju og náttúruperlur og ekki fundist það tiltökumál. Eigum við ekki að taka þessi mál til athugunar heima?

Á þriðjudagsmorgun hittum við Kára og Heiðrúnu vini okkar í Hjálpræðishernum þau búa 50km fyrir utan Bergen og komu til að hitta okkur Þau fóru með okkur á útsýnistað fyrir ofan Bergen og áttum við góða stund saman. Kári er ekki af baki dottinn mætir í desember í Reykjavík og Heiðrún með.

Jæja komin um borð í Norrænu á leið til Seyðisfjarðar og þar með lokast hringurinn og sjö mánaða útivist að ljúka .

Margrét hefur verið dugleg að skrifa þessa dagbók þesssa sjö mánuði. Hvað hefur maður lært hverju er maður nær. Búinn að keyra nær 15000 km á þessum tíma. Fyrst til Seyðisfjarðar í janúar. Frá Hanstsholm til Harwich í Englandi. Keyrðum nokkuð í Englandi en tíminn þar var naumur vegna skólans og ráðstefnuhalds. Ekið til Brussel  með hjálp ferjunnar. Vorum þar í tvær vikur. Frá Brusssel til Normandy og Bretange. Þaðan til St. Emilion gengum Bordeaux og til Carcasonnes. Þaðan til Cote Assure.Tvalið þar í hálfan mánuð Næst var farið til Toscanaog dvalið í viku. Frá Toscana  til Alpendorf og verið þar í fjórar nætur Haldið áfram til Nurnberg og dvalið í tvær nætur. Þaðan til Berlinar með viðkomu í Leipzich. Haldið frá Berlin eftir tær nætur til Kiel og báturinn tekinn til Gautaborgar. Frá Gautaborg eftir fjóra daga til Oslo og þaðan til Bergen og sofið þar. Báturinn tekin til Seyðisfjarðar með viðkomu á Shetlandseyjum og Færeyjum. Komum til Seyðisfjarðar að morgni 3.ágúst

Margrét og Guðjón 

Til Villeneuve Loubet komum við föstudaginn 23.júní Palli og fjölskylda komu seint um kvöldið og það kom í ljós að herbergið sem þau áttu bókað fengu aðrir svo nú voru góð ráð dýr.En næturvörðurinn á hótelinu bjargaði málum og útvegaði hótel, sem var nú ekki merkilegt en dugði þessa einu nótt.

Við gistum á Ibis og hittumst svo næsta dag í Vence og höfðum mælt okkur mót við húseigandann, sem leigir okkur húsið sitt næstu tvær vikurnar.

Húsið er frábært þrjú svefnherbergi og bað með öllum herbergjum gott eldhús, stofa góð verönd með sóltjaldi og stóru borði .Öll tæki og tól svo hér mun fara vel um okkur öll.

Húsið er í lokuðu hverfi með vakt allan sólarhringinn rólegt og gott. Góð sundlaug sem tilheyrir okkar götu og vorum við oftast þar ein. Skólum er ekki lokið ennþá og börnin koma í laugina eftir kl 4.

Við eða réttara sagt Palli eldaði nær alltaf og hér er mikið úrval í matvörubúðum, það var eldað alls kyns góður matur. Nýtt brauð á hverjum degi og rósavín og önnur eðalvín eki spöruð.

Þessar vikur höfum við mikið notað sundlaugina, farið á ströndina, farið í skoðunarferðir um nágrennið og ýmist farið öll saman eða skipt liði.

Brynhildur, Atli Rafn og Rafnhildur komu seinni vikuna og bjuggu í íbúð skammt frá okkur og bættust í hópinn. Gunna, Viðar og Bjarni voru fyrri vikuna og hittu okkur, svo það var oft líf og fjör.

Staðir sem við skoðuðum Vence, Saint Paul, Nice, Mónakkó, Cannes, Valbonne Cagnes sur Mer,að auki allir strandstaðirnir Antibes og Villeneuve Loubet.

Gott húsráð sem Lars mágur minn kenndi okkur þegar við vorum á Santorini með þeim hjónum að setja vatnsflösku litla í frystihólfið á minibarnum að kvöldi og þá helst vatnið kalt fram eftir degi . Það er nauðsynlegt að hafa alltaf vatn með sér í bíl og líka eitthvað til að narta í ávexti og kex. Það er aldrei að vita hversu löng bílferðin verður og tómir magar eru ekkert gamanmál.

Vikurnar tvær liðu fljótt og nú fór hópurinn að þynnast Dóra og Tómas Orri fóru heim til Íslands laugardaginn 8.júlí og Brynhildur, Atli og Rafnhildur fóru sama dag til Corsiku og við hin héldum á leið til Toskana, Ítalíu þangað sem við ætlum að dvelja  næstu vikuna.

Sunnudagur 18 júní .Lagt af stað frá Brussell

Allt gekk vel fyrst til að byrja með þangað til við ræddum um hvar ætti að gista. Við vorum jú  á leið til Bretange en ættum við að líta á Normandí. Eftir nokkrar vangaveltur var ákveðið að gista  í Caen sem er fyrir sunnan Le Havre. Þar fundum við Ibis hótel fínt á góðu verði eða 55 EUR. Það er alveg kostulegt hve sagan eltir okkur. William the Conqueror sá hinn sami sem  kom við á the Fighting Cooks, pubbnum í St. Albans  þar  sem við fórum með alla okkar gesti. Viti menn hann davaldi með Matthildi sinni hér í Caen og var upp á halds staður hans á 11du öld.

Mánudaginn 19. keyrðum við til Mont St. Michel. Við ákváðum að sleppa Normandí með öllum þeim stríðsátökum sem þar voru á D-Day.

St .Michel er  mjög sérstakur staður. Þið munið kanski eftir  í huganum eftir kirkju úti undan ströndinni þar sem flæðir að á flóði. ‘eg gæti nú skrifað nokkarar síður um þennan stað en sleppi því. Þeta er allt á netinu. Eftir St Michael var haldið í vestur út á Bretange skagann og gist rétt við St. Brieuc.

Fimmudaginn 22. júní komum við til Carcassonne. Enn einn miðaldabærinn, nei Rómverjar voru hér  BC og fyrsti biskupinn hér var vígður 696. Þá kom Guðríður Símonardóttir hér við um 1650 , ásamt öðrum Íslendingum á leið úr Barbaríinu í Alsír. Við borðuðum  dæmigerðan mat frá þessu héraði.: lauksúpa,hvítar baunir með svínapulsu og gæsalæri.Á eftir var kaffi og Armanac. Á morgun er ferðinni heitið til Avignion.

Nú hófst svaka akstur og keyrðum við til Brest  vestast á Bretange og héldum suður og gistum í Vennees á suður ströndinni. Þar snæddi Guðjón humar og Margrét ostrur.

Miðvikudaginn 21.júní keyrðum við til Bordeaux  héraðsins og til bæjarins St Emilion, gamall bær frá miðöldum, steinlögð stræti, þröngar götur og bærinn uppi á hæð.Við gengum um og önduðum að okkur angan víns og jurta og nú var  næst á dagskrá að finna næturstað. Við enduðum á að hafa samband við vínbónda, sem hitti okkur á torginu fyrir framan kirkjuna og ók á undan okkur heim til sín, þar sem við gistum.Við gistum á eftri hæð fyrir ofan vínpressuna í nýuppgerðu herbergi með útsýni yfir vínakur.

Um kvöldið fórum við aftur inn í bæinn til þess að borða og þá vildi svo vel til að alls staðar í Frakklandi var dagur hljómlistarinnar og á torginu, þar sem við borðuðum var dagskrá frá tónlistaskóla bæjarins, krakkar á öllum aldri að spila á hljóðfæri. Góð skemmtan. Á leiðinni að bílnum gengum við fram á hljómsveit, sem var að spila í þröngri húsagötu hljómlist eins og var í myndinni “Svartur köttur/hvítur köttur”, svo lítið stríðir tónar, en stemning og hljómlistarmennirnir á öllum aldri sá yngsti ca 5 ára.

Eftir góðan nætursvefn borðuðum við morgunmat hjá frúnni og hún sýndi okkur síðan framleiðsluna og sagði okkur allt um vínið, m.a. það að á hverri vínviðarplöntu mega aðeins vera 7 vínberjarklasar, hinir klipptir burtu, það má ekki bleyta jarðveginn of mikið því þá verða berin of vatnsmikil og það kemur niður á víninu. Til þess að minnka hratið er sett þeytt eggjahvíta í kerið og hratið fellur á botninn. Frúin sagði mér að reyna þetta næst þegar ég laga tæra súpu!

Þriðjudaginn 20 júní var haldið áfram og ætluðum að skoða Cote de Granit Rose. Þarna er ströndin mjög skerjótt og miklar leirur. Því er mikið fuglalíf á þessum slóðum og m.a.stór súlubyggð og lundabyggð. Nú er komið því merkilega. Við keyrum þröngar götur og sjáum allt í einu skilti þar sem stendur Museé Islandé. Það  er sagt um móðurfólk Guðjóns að þau eigi forföður frá Bretange. Ef svo er  þá leiddi hann okkur hingað. Þetta var með ólíkindum að við duttum á þennan stað. Safnið var því miður lokað og þegar við erum á leið út úr bænum “erum við leidd” í kirkjugarðinn þar sem er minningarreitur (veggur)  til minningar 2000 franska sjómenn sem fórust við Íslandsstrendur frá 1852 1935. Skemmtileg reynsla og ótrúlegt að minningu þessara sjómanna sé haldið svo vel við.

Þar kom sumarið og með þvílíkum hita í gær voru 32+ og í dag 35+,það er dálítið heitt svona í borg og lítill vindur en ekki ætla ég að kvarta.Sólin skín hér beint inn í íbúðina og frá fimm er hér ólíft. Við fundum ráð við því, hér á næsta horni er Novotel með flatskjá og bjór á tilboðsverði og með loktkælingu, svo þangað læðumst við síðdegis.

Hér er vaknað snemma því Guðjón þarf að fara kl 8 og við borðum saman morgunmat áður en hann fer.Þetta er nú að verða dálítið suður-evrópst, hvítt brauð með sultu og kaffi, en reynum þó að gleyma ekki jógúrtinum.

Ég byrjaði daginn á að fara í þvottahús í næsta nágrenni og þar var mér kennt á vélarnar og svo sat ég og las í bók á meðan þvottavélin og þurkarinn unnu sín verk.

Þegar ég kom heim aftur biðu mín þær fréttir að litla Filippa frænka, er mikið veik á sjúkrahúsi og er í rannsókn. Engar niðurstöður ennþá og allir hugsa til litlu stúlkunnar, sem var að halda uppá sitt fyrsta afmælið s.l. sunnudag.

Ég fór í Dómkirkjuna hér í Brussel og kveikti á kerti og sendi góðar hugsanir til Filippu,mömmu hennar og pabba og Viktors, sem er nú hjá ömmu Hildi og afa Rolf.

Ég hélt svo göngu minni áfram upp á hæðirnar og í garðinn fyrir framan konungshöllina,”Parc de Bruxelles”.Kóngurinn er heima, fáninn var á stöng upp á höllini og það þýðir að hann er heima.

Í garðinum er hljómskáli og þar voru tónleikar í hádeginu.Fimm bláturshlóð-

færaleikarar, sem spiluðu mjög blandaða hlómlist, byrjuðu á lúðrasveitarlögum svipuðum þeim sem Svanurinn spilar í skúðgöngum í Reykjavík. Svo spiluðu þeir eftir Gerswin, Steavy Wonder og rokkkónginn Elvis! Frábært og skemmtilegt.

Þarna sat fólk í hádegishlénu með langlokur, skólabörn  með nesti að heiman og

þarna var maður sem dró upp úr tösku sinni glös á fæti og Campange, ég ímyndaði mér að hann og frú hans og dóttir væru að halda upp á eitthvað skemmtilegt. Svo dró ég upp eplið mitt og vatnsflöskuna og naut stundarinnar.

Ég lauk við að lesa “Reisubók Guðríðar Símonardóttur”eftir Steinunni Jóhannesdóttur í gær og í dag las ég “Fugl á garðstaurnum” eftir Halldór Laxness,  dálítið skemmtilegar smásögur af fólki. Ég veit ekki hvað verður lesið á morgun kannski “Dark justice” eftir Jack Higgins bók sem Guðjón hefur verið með í allan vetur en ekki náð að lesa. Best að ég lesi hana og segi honum í stuttu máli frá atburðarrásinni, hann hefur haft nóg að lesa og ekki komist í reyfarana!

Erna er að koma frá Ástralíu í kvöld og er á leið til Spánar á morgun og svo til Íslands í sumarfrí og ætlar að fara í sumarbústað og helst sofa í tjaldi!!

Það var brotist inn í bílinn okkar aðfararnótt miðvikudagsins 7.júní. Það var brotin rúðan bílstjóra megin og Tom-tomið tekið og Gladis með!, 24 cd diskar, sólgleraugu og fleira  smátt, en annar Tom-Tom var í bílnum, sem bíður Páls og Sigrúnar var á sínum stað. Ferð á lögreglustöðina, leit að Toyota verkstæði tók daginn, en með hjálp góðra manna gekk allt upp. Bílinn tilbúin eftir tvo daga og þá fórum við með hann til kunningja okkar 50 km hér frá og geymum hann þar til um næstu helgi, þegar við förum héðan.

Guðjón var á ráðstefnu um vísndasöfn á fimmtudag og föstudag. Ja hann fæst við ýmislegt.OR rekur Rafheima í Elliðárdal sem er fyrsti vísir að víndasafni á Íslandi, Nú er Háskólinn og Kennaraháskólinn komnir í málið og ætla að vera með í þessari uppbyggingu. Það var fróðlegt að sjá hve vísindasöfnin eru mörg  í heiminum og við kannski þó nokkuð á eftir.

Guðjón byrjaði á námskeiði hjá Evrópusambandinu í dag, ég fylgdi honum og kom mér fyrir í garði þar skammt frá með bók og banana! Ég er að lesa  “Reisubók Guðríðar Símónardóttur” og funnst hún mjög athygliverð.

Brussel kemur mér á óvart, mér finnst þessi borg óhrein og óörugg, og held að hún muni ekki draga mig til sín aftur.

Við búum í miðbænum í ágætri íbúð Ernu balletdansara og danshöfundar, skólasystur Brynhildar okkar. Þegar heita vatnið komst á eftir fimm daga þá finnst okkur þetta bara fínt. Erna flaug til Ástralíu á sunnudaginn, er þar með námskeið , kemur til Brussel aftur á miðvikudag og fer þá Þýskalands.

Mér var hugsað til formæðra okkar, sem báru þvottin í þvottalaugarnar og aftur til baka blautan í alls kyns veðrum, þegar ég stóð og þvoði hér í baðkarinu sokkaplögg og skyrtur! Mitt verefni hér þessa vikur er að sjá um að Guðjón mæti vel til fara og fái góðan mat að degi loknum!Svo fer ég  og við í frí!!!!!!!

 Í kvöld var borðaður saltfiskur að hætti Tómasar R, frábær uppskrift, Helga og drukkið rósavín með. Það þekktist ekki í Firðinum að drekka vín með saltfisknum í denn!

Nú þarf ég að koma drengnum í bólið á morgun verður heimsókn til ráðherra- nefndar Evrópusambandsins og ekki dugir að mæta með bauga!!

Við erum komin til Brussel. Ferðin gekk að óskum, siglingin tæpar tvær klukkustundir, en ég var að velta því fyrir mér hvort við hefðum lent á bingókvöldi eða á pöbb í upphitun fyrir fótfoltaleik! Við vorum auðvitað með þeim yngri um borð, auðvitað er unga fólkið bundið af börnum í skólum, en okkar aldur getur flogið hvenær og hvert sem er.

Gladys leiddi okkur að réttu húsi í miborg Brussel, þar sem Erna býr.Hún fór með okkur í stutta gönguferð og sýndi okkur nágrennið, matarbúðina og fleira,síðan keyrðum við hana út á flugvöll ,hún flaug til Ástralíu og verður að heiman í tvær vikur og á meðan erum við hér.

Þetta er ágætis íbúð, nema ekkert heitt vatn og það kemur ekki fyrr en á föstudag og bað í köldu vatni er ekki það besta!

Í gær fóum við í skoðunarferð með strætó um borgina til þess að ná áttum og læra pínulítið um sögu Begíu.

Í dag keyrðum við til Mechelen þar sem Guðjón verður á ráðstefnu næstu daga og ég verð ekki í vandræðum með að eyða dögunum þar, mjög fallegur bær,sem var höfuðborg Flandern og þar sendur gríðastór kirkja sem var byggð um 1300.

Annað kvöld ætlum við að hitta Belgíska Round-Table vini okkar Eric og Marí Helena.Eric hefur flogið nokkrum sinnum yfir hafið á lítilli flugvél sinni og alltaf heimsótt okkur í leiðinni bæði á Rauðahjallan og Suðurgötuna.  Og Brynhildur var hjá þeim nokkra daga meðan við sóttum Regínu til Luxemborgar sumarið 1980.

Það kemur okkur á óvart að þótt það sé 18 stiga hiti er þetta bara blástur að norðan og okkur finnst þetta bara íslenskt veður. Við bjuggumst við því að vera á stuttbuxum en það er nú ekki  sá hiti að lærin þoli  næðinginn. Vonandi batnar þetta. Á annan í Hvítasunnu var heitast í vestur Evrópu á Egilsstöðum. Það er ekki hægt að treysta veðri norðan Alpafjalla. Það er staðreynd

Það er ótrúlegt hve hratt tíminn líður,við erum nú búin að vera tæpa fimm mánuði hér á Englandi. Á sunnudag flytjum okkur yfir á meginlandið með allan okkar farangur förum við með ferjunni frá Dover til Calais

Hér í Hemmel, Hempstead hefur okkur liðið vel. Fallegt umhverfi og rólegt, stutt í allar áttir þar sem Hemel er á milli tveggja stórra hraðbrauta M25,sem er hringvegurinn í kringum London og M1, sem liggur norður. Hugsa sér að við erum búin að aka á vinstri kantinum án erfiðleika.Þess má geta að umferðin  er svakaleg. Vegirnir anna ekki þessum mikla bílaflota.

St Albans er uppáhaldsbærinn okkar og þangað höfum við farið flest alla laugardaga og dregið alla okkar gesti .Í St Albans eru minjar frá tímum Rómverja, í Hatfield ólst Elísabet 1 upp, í Blenheim fæddist Sir Winston Churchill og ólst upp og ekki má gleyma Windsor kastala Elísabetar drottningar.

Allir þessir fallegu staðir eru rétt við bæjardyrnar í Hemel og þá alla höfum við heimsótt.

 Dvalarstaður okkar næstu tvær vikurnar verður Brussel, þar leigjum við íbúð í miðborginni og Guðjón verður á námskeiði  fer á ráðstefnu og heilsar upp á EB.Margrét hefur allan tíman til þess að skoða borgina, fara á markaðinn og elda. Eins og ég hef oft sagt er verðlag á mat hér allt annað en heima og úrvalið og gæðin á grænmeti og ávöxtum gjörólíkt.Það er eitthvað, sem ekki gengur upp með matvöruverð á Íslandi og verið á brauði hlýtur að vera skoðunarvert.

Frá Brussell er förinni heitið til miðjarðarhafsins og ætlum við að aka suður Belgíu, Luxemburg og Frakkland .Í Villeneuve-Loubet rétt hjá Nice erum við búin að leigja hús í tvær vikur með Palla og Sigrúnu. Dóra, Brynhildur og Atli bætast í hópinn.

Þaðan förum við til Toskana á  Ítalíu einnig með Palla og Sigrúnu og leigjum þar hús í viku.

Svo verður ferðinni haldið norður til Íslands ekki alveg ákveðið hvaða leið við förum en með viðkomu í Gautaborg  förum ekki Hallsberg en viljum gjanan hitta ykkur einhvers staðar á leiðinni. Frá Bergen siglum við með Norrænu 1.ágúst og lokum hringnum, sem hófst 12.janúar, þann 3.ágúst á Seyðisfirði.

Sumarið kom aftur í gær 2.júní, sól og heiður himinn. Hólmfíður Garðarsdóttir kom til okkar og við fórum til St Albans gengum í garðinum og enduðum á að borða á “Hanaslags kránni”. Keyrðum hana svo í lestina hún átti von á vinkonum sínum að heiman, sem flúðu veðrið.

Í dag gátum við ekki sleppt laugardagsrúntinum og erum því enn að pakka og þrífa, en þetta er að verða búið, end kemmst ekki meira í bílinn.

Það á að vaka snemma og leggja af stað héðan kl 7.00.

Kveðjum því Hemel,Hempstead.

í húsinu síðan Rafnhildur Rósa og Brynhildur flugu heim á miðvikudaginn. Engar litlar kaldar tær skríða í holuna og knúsa ömmu síma, en afi Guðjón er hjá mér og við höfum það mjög gott saman.

Í morgun var smurt nesti og kaffi sett á brúsa og haldið til Blenheim Palace , Woodstock fæðingarheimili Winston Churchill. Anna drottning gaf John Churchill firsta hertoga af Malborough þetta hús fyrir vel unnin hernaðarstörf eftir að Bretar unnu skríðið í Blenheim gegn Frökkum 1704.

Núna vitum við hvernig Spencer  og Churchill ættirnar sameinuðust og heita í dag Spencer Churchill og hertoginn af Marlborugh og fjölskylda búa hér, en leyfa almenningi að skoða herlegheitin. Hér væri hægt að eyða heilum degi bæði að skoða húsið og garðinn,sem er skórkostlegur.

Hér fæddist Winstor Churchill og átti hamingjusamlega Það hefur verið heldur hljótt æsku virðist hafa verið mjög tengdur föður sínum mörg bréf þeirra á milli. Hér  í garðinum bað hann konu sinnar Clemintín og hér málaði hann vatnslitamyndir. Stór maður í Breskri sögu og allt þetta er hér við túnfótin þar sem við búum.

Hugsið ykkur þessi maður tók þátt í Búastríðinu og leiddi Bresku þjóðina gegn Þjóðverjum í seinna stíði, forsetisráðherra Bretlands og mikilsvirtur stjórnmálamaður. Forfaðir hans John Churchill sem vann orrustuna  við Bleinheim(í Þýskalandi)  vann þá orrustu vegna herkænsku sinnar. Eflaust má segja að  Churchill hafi fegnið þá kænsku í vöggugjöf.

Hitler hafði augastað á Blenheim og ætlaði að hafa aðstetur þar og þess vegna var húsið ekki eyðilagt í stríðinu.Þess má geta að höllin var notuð sem þjáfunaraðsetur fyrir leyniþjónustuna í stríðinu.

Guðjón sinnir undirbúningi að næstu áföngum í náminu svo sem ráðstefnu í London, viðtöl við endurskoðendur og veru okkar í Brussell en þangað förum við 4.júní

Á morgun er laugardagur og það þarf mikið til að breyta út af föstum laugardags -rútínu okkar til St Albans, allt grænmeti og ávextir upp étnir svo ekki veitir af að komast á markaðinn og taka þátt í hringiðu mannlífsins!

Nú  erum við komin heim eftir tveggja daga heimsókn í LEGO – LAND  í Windsor, skemmtilegur garður fyrir allan aldur jafnt fyrir ömmur og afa og krakka. Við vorum tvo daga í garðinum og gistum eina nótt á hóteli, það veitti ekki af þessum tíma.

Rafnhildur Rósa var búin að merkja við 21 tæki, sem hún vildi skoða og ég held að við höfum farið á næstum alla og suma tvisvar!

Ég mæli með þessum garði það er aðeins greiddur aðgangseyrir og  síðan frítt í öll tæki. Við vorum með nesti, handklæði og góða skapið og skemmtum okkur vel. Rafnhildi fannst skemmtilegast í vatnsrennibrautinni, þar sem við sigldum í báti og fórum síðan niður bratta og vatnið skvettist yfir okkur.

Rafnhildur er komin í bað og Guðjón að sækja Brynhildi út á flugvöll.Hún ætlar að vera hjá okkur í tvær nætur svo fljúga þær heim á miðvikudag.

Rafnhildur hefur verið kát og skemmtileg, enda fullt prógramm en það sem hún saknar mest fyrir utan foreldra sína, eru leikfélagarnir. Hún lék sér við hlið krakka á leikvöllunum ern það vantar dálíðið mikið að geta ekki talað saman.

Það er tími til komin að setja nokkrar línur á blað því ég sé að ég fæ margar heimsóknir á bloggið og þið kæru vinir viljið fá nýjar fréttir, ekki satt?

Nú var Rafnhildur Rósa að færa mér ”gleym-mér-ei” á barminn, hún og afi Guðjón eru að slá blettinn og ég sit hér.

Rafnhildur Rósa kom sem sagt s.l. sunnudag og ætlar að vera hjá okkur nokkrar vikur.Brynhildur og Atli Rafn brugðu sér til Rómar í þrjá daga og komu svo til okkar í aðra þrjá en eru nú farin heim aftur og Rósin varð eftir hjá afa og ömmu ekki leiðinlegt það.

Á mánudag var keypt bleikt þríhjól m/hjálpardekkjum og hjálmur og nú hjólar Rafnhildur Rósa léttilega. Hjólar meira að segja standandi og getur sleppt annari hendinni!

Það hefur orðið mikil breyting á náttúrunni hér s.l. vikur, kirsuberjartrén í blóma og önnur hvít blómstandi tré,sem ég veit ekki nafn á. Öll önnur lauftré eru útsprungin.

Í morgun fórum við Rafnhildur í ”listigarðinn” í St Albans og hún hjólaði kringum tjörnina,gaf öndunum brauð og lék sér í leiktækjunum. Þar var stokkandarpar með 10 unga og Canada gæsarpar með 5 unga nokkuð sem hætt er að sjást á tjörninni í Reykjavík.

Það voru ekki bara börn að leik við tjörnina heldur líka heldri herrar með fjarstýrðu bátana sína, sólstóla og kaffi á brúsa . Í þessum skemmtilega garði er sullu-garður þar sem vatn rennur úr mismunadi rörum í mismunandi hæð nokkurskonar hringrennsli og þar lék Rafnhildur sér í gær í baðfötum og söng.

Í gærkvöldi var frumsýning í sjónvarpinu á nýrri leikinni Pétur Pan mynd. Feikilega skemmtileg fannst okkur öllum og eftir myndina var haldin söngvakeppni í stofunni að frumkvæði Rafnhildar. Milli stofunnar og borðstofunnar eru rennihurðir og upplagt að sýna leikrit. Þessi leikur var nú vinsæll á Mánastígnum forðum daga, muniði það systkyni góð?

Guðjón var á ”heimarvistarskóla” í síðustu viku. Ashridge er hér í 10 km fjarlægð og þangað keyrðum við hann í frábæran kastala þar sem allt var innifalið matur og gisting og strangt nám.

Ég fór með Brynhildi og Atla Rafn í St Albans og sá bær svíkur engann . Brynhildur fann flottar búðir, en Atli hefði þegið lengri tíma á pubbnum, en við borðuðum að sjálfsögðu á ”The fighting cooks” og í þetta sinn var setið úti í garði. Dásamlegt! En nú er sumarverðið komið á matseðilinn, réttir sem kostuðu 5,95 í vetur kostar nú 7,95 góðir!

Ég gleymdi að minnat á að við heimsóttum höll Elísabetar í Windsor með Hildi og Rolf og ég mæli með heimsókn þangað ef fólk er í London það er ekki aðeins höllin, sem er frábær heldur samnefndur bær, sem er gamall og fallegur og mjög snyrtilegur.

Eton háskólinn er þarna og það var kostulegt að sjá nemendurna, að sjálfsögðu drengi klædda kjólfötum og hvítum skyrtum! Við sáum þá líka hverfa inn á heimavist og koma út aftur eins og venjulega unga menn í stuttbuxum og bolum með hjólabretti!

Í næsta nágrenni Windsor er Lego-land garður og þangað er ferðinni heitið næsta sunnudag og ætlum við að gista eina nótt .

Dagsrá næstu viku í stuttu máli er að gefa afa næði í fjórar klukkustundir á dag, hann þarf að skrifa greinagerð um námið sitt og lesa áfram fyrir næsta námskeið. Við Rafnhildur verðum ekki í vandræðum með það, hér er líka annar garður með skemmtilegum klifurtækjum og góðum stéttum til þess að hjóla.

Það er þreytt lítil stúlka sem legst til hvílu á kvöldin og sefur ellefu klukustundir og vaknar syngjandi .

Ferðin heim til Hemel á föstudaginn gekk vel þrátt fyrir klukkustundar seinkun frá Keflavík.

En það voru þreyttir ferðalangar sem lögðust til hvílu um kvöldið, en gott var að vakna í sól og 15 stiga hita og sitja með kaffibolla úti í garði.

Það eru fastir liðir að fara til St Albans á laugardögum eins og þeir vita sem hér hafa verið. Nú er búið að helluleggja aðalstrætið og auðvitað breytir veðrið mikið stemningunni.En verðin eru áfram góð og við keyptum lambakótilettur, sem á að grilla í kvöld. Ég keypti líka pelagoníur, sem fara hér í garðinn.

Á laugardagskvöld komu svo Hildur og Rolf og eftir góðan, léttan mat var farið að sofa líka þreyttir ferðalangar.

Það var búið að spá sólskini í dag, en það brást en ekki hægt að hvarta, verðrið milt og stillt og ferðinni heitið til Hatfield, þar sem Elísabet 1 ólst upp og bjó þar til hún var krýnd 1558. Elísabet sat undir eikartré og las biblíuna á grísku, þegar henni barst fréttin um að systir hennar væri dáin og henni bæri að taka við krúnunni. Dramatískt!!

En Hatfield House er sem sagt til sýnis að hluta og með húsgögnum og málverkum frá tíma Elísabetar. Við vorum svo heppin eins og alltaf, að í dag voru leikarar að fara með sonnetur eftir Shakespear í garðinum kringum húsið, sem er nú kapituli fyrir sig og það var dásamlegt að ganga um í garðinum kirsuberjatré og önnur blómstrandi tré, dálítið eftir af páskaliljum og runnarnir ný klipptir og ilmandi. Þarna er líka frábært tindátasafn, sem er alveg þess virði að heimsækja.

Á morgun er ferðinni heitið Winsor, afmæli Elísbetar var reyndar á föstudaginn, en kannski á hún einhverja

afganga eða bara forvitnumst um höllina.

Það er ekki vert að láta gestina býða lengur, nú er að setja lambakjötið á grillið og draga tappa úr rauðvínsflösku! Kjötið verður borðið fram með fylltum sveppum og salati og í eftirmat ferskur ananas smurður með hunagi og grillaður í ofni. Þetta er nefnilega flott hótel!!!!!!!!!!!

Síðasti vetrardagur.

Páskarnir liðnir og í dag síðasti vetrardagur og fríi okkar hér heima að ljúka. Við erum búin að hafa það mjög gott. Hitta fólkið okkar og vera með þeim, koma heim á heimilið okkar og nú er komið að leiðarlokum í bili.

Það var ólýsanlegt að vakna í rúminu sínu við það að Rafnhildur Rósa stóð í náttfötunum og vakti okkur með kossi. Hún vildi helst vera sofandi í rúminu okkar þegar við komum en það gekk ekki við komum svo seint . En vakt okkur í staðinn og Brynhildur tók til morgunmat!! Góðar móttökur það.

Við fórum á Þingvelli til Sigrúnar og Palla og gistum eina nótt borðuðum góðan mat og þar var lagt á ráðin vegna sumarferðar okkar til Frakklands og Ítalíu næsta sumar.

Saumaklúbburinn og makar borðuðu með okkur á miðvikudeginum fyrir skírdag og þá var ákveðin næsta skemmtiferð klúbbsins og hún verður sigling í Karabískahafinu í september n.k., en líklega verður nú tjaldað að vanda um verslunarmannahelgina.

Auðvitað voru mæður okkar heimsóttar og þær komu hingað tvisvar í mat.Regína er orðin ansi gleymin og ég ætla að kveðja hana því ég er ekki viss um að hún þekki okkur næst þegar við komum.Regína er alltaf á leið í Garðarstrætið til mömmu sinnar og skilur ekki að allt hennar fólk er farið.

Mamma tók á móti okkur með hlaðborði pönnukökum og jólaköku og ekki hefur bakarlistin brugðist henni. Fór með henni á talmeinastöðina og hún sótti nýtt heyrnartæki, en heyrnin er orðin ansi léleg og stundum erfitt að tala við hana í síma.

Dagarnir hér voru notaðir líka í praktiska hluti. Skattframtöl, bankamál (verst hvað gengi bréfanna lækkaði og Guðjón suma daga sveittur!), læknar heimsóttir,klippin og litur og í dag táasnyrting! Frábært.

Á morgun sumardaginn fyrst ætlar Rafnhildur að vera með okkur og við ætlum í sund og svo í Fjölskyldu og húsdýragarðinn, heimsækja Regínu og fara í kaffi til Eygerðar.

Bæði Brynhildur og Atli Rafn verða í upptökum. Atli í Mýrinni og Brynhildur í Stelpunum.

Svo fljúgum við heim til Hemel á föstudag og mér sýnist vorið vera komið þar, getum kannski borðað morgunmat á laugardag í garðinum!

P.S Kjúklingar “fljúgandi Jakob” líklega ættaðir frá Ingibjörgu systur og sívinsælir.

Klúbburinn bað um uppskriftina og hér fær hún að fljóta með. Gangi ykkur vel.

4 bringur,8 vængir og 8 læri steikt á pönnu.

4-5 stk bananar

4,5 dl rjómi þeyttur

2,5 dl Chilisósa

2 pk bacon – 1 dl saltaðar hnetur

Ofnfast fat smurt og kjúklingurinn settur á fatið ásamt brytjuðum banönum. Rjómanum og Chilisósunni blandað saman við og smurt á kjúklinginn. Sett í heitan 225 ofn í 30 mín.Steikt beicon og salt hnetum stráð yfir og sett smá stund í ofninn. 

Hvert fór vorið!

Í nótt var næturfrost og þegar við keyrðum Helgu og Gunnar út á flugvöll kl 4.30 þurfti að skafa bílinn! Ótrúlegt hvernig kuldinn treður sér að og páskaliljurnar alls staðar útsprungnar

Helga og Gunnar voru hjá okkur og hér var fullt prógramm. Laugardagur fastirliðir í St Albans og á sunnudag lögðum við á stað til Stratford-upon-Avon,keyrðum gegnum Broadway,Bibury og gistum á Swan-Hótelinu einmitt þar sem Sigrún og Palli borðuðu með okkur krækling fyrir nokkrum vikum síðan.

Við fengum sitt hvora brúðarsvítuna og sváfum í lokrekkjum og höfðum nuddbað og annað fínirrí!.

Í gær fórum við til London alla leið til Lewisham ,Þar sem Helga var í skóla fyrir 40 árum síðan. Skólinn er ekki lengur starfandi, en Helga fann húsið bankaði upp á og var boðið inn. Frúin sem býr í húsinu kannaðist við að þarna hefði verið skóli áður fyrr. Síðan fórum við í Covent Garden og segjum ekkert frá því að hurðinni á neðanjarðarlestinni var lokað á nefið á Gunnari og þau hjónin urðu viðskila við okkur Guðjón, en allt gekk upp og við fengum okkur að borða saman áður en haldið var heim til Hemel.

Í dag var grasið slegið , sólin skein og þvotturinn þornaði fljótt og vel, en það er spáð næturfrosti aftur í nótt.

Nú tekur Guðjón við skirftir

Það er einkennilegt með fjölmiðlana. Við höfum gegnum árin horft á og lesið gulu pressuna  í Englandi og hvernig slúðurblöðin hafa oft náð athygli. Mér finnst  ábyrgu fjölmiðlarnir ekkert betri. Þeir vilja bara sjá blóð.Menningarmálaráðherrann  var tekinn af lífi í beinni útsendingu vegna þessa að maður hennar átti viðskipti við Belusconi sem greiddi honum vel fyrir einhver viðvik. Blair og Brown fengu lán fyrir flokkinn. Allt bókhald flokkanna er opið en lánin voru falin en einn lánveitandi glopraði því út að hann byggist ekki við að fá lánið endurgreitt. Hann fengi kannski eitthvað á móti. Málið dautt eins og stendur.Þeir eru alveg að verða vitlausir út í Blair  af hverju hann  hætti ekki eins og búist var við. Talið að þeir  hnakkrífist á stjórnaheimilinu. Þá er endalsut spáð í hvort þeir horfi á hvorn annan á fundum og tjái sig með ýmsum hreyfingum sín á milli. Getgátur. Þeir ætla að búa þetta til, spinna þráð. Mér finnst stundum að fjölmiðlar hér lifi í einhverju limbói.Eins og þeir tali ekki við venjulegt fólk enda finnst þeim mjög gaman að fjalla um stjörnurnar.

Vorið er komið !!!!!

Það leynir sér ekki að vorið er komið Á mánudaginn var vorjafndægur og þá sagði veðurfræðingurinn hér að nú væri fyrsti dagur vorsins upp á ensku, en ekki var mikið vorloft þá en nú er það komið 11+ og logn.

Það hefur verið rok nánast síðan við komum 15.janúar og blásið ýmist frá norðri eða að austan. Ég fór aðeins út í garð í dag, en um helgina á að byrja vorverkin að fullu. Raka lauf, skera kanta og þvo glugga.

Simon húseigandi er greinilega dálítill tækjakarl, því hér eru öll verkfæri  svo tækjaskortur á ekki að draga úr framkvæmdum. Ég tók áklæðið af borðstofuskólunum í vikunni  af því að ég fann heftibyssu og við ætlum að kaupa áklæði í St Albans á markaðinum á morgun og setja á stólana.

Ég hef sem sagt verið að dunda í vikunni og farið hljóðlega. Guðjón var að vinna að verkefni, sem hann lauk við í dag og fór með sér í skólann og nú er að vita hvað kennarinn segir!!

Á mánudag fer Guðjón svo í viðtal hjá kennaranum og ég ætla með eins að aðstandanda ber.

Það verða bakaðar lummur á morgun, takk fyrir uppskriftina Helga verst að rifsberjasultan frá Mánastíg er búin.

Vikurnar fljúga áfram , það eru rúmir tveir mánuðir síðan við komun hingað og tímabilið hér tæplega hálnað.Alltaf er jafn gaman og við höfum það gott.

Á fimmtudag var ráðstefna í tæknisafni, þjóðminjasafnsins í London á vegum íslensku orkufirtækjnna  og þangað mættu margir af toppmönnum bransans og tók Guðjón líka þáttt.

Þetta þýddi ferð til London og gisting þar.Við gistum aftur í South Kensington og erum farin að þekkja það hverfi nokkuð. Um kvöldið forum við út að borða OR-liðið, Auður Björg og Kiddi, Ásgeir og Sveinbjörg og við Guðjón. Það var skemmtilegt að hitta þessa vini okkar og mikið var spjallað.

Á föstudag var ferðinni heitið til Soho undir fararstjórn Kidda til þess að skoða vatnshana,sem kom við sögu á 18. öld, þegar kólera geisaði og læknirinn rak smitberann til vatnsins og lét fjarlægja sveifina og taka brunninn úr notkun.Nú skildu leiðir Guðjón í skólann og ég heim.

Á laugardag komu Ásgeir og Sveinbjörg til okkar í Hemel og við fórum með þau laugardagsrúntinn til St Albans, með viðkomu á markaðinn og í mat á hanaslags-pubbinn.

Sunnudagur í dag og sólin skín, fallegt gluggaveður, en ekki er nú hlýtt, fórum í göngutúr niður við á og við ekki þau einu sem sólin dró út!

Annað kvöld koma Tóta og Doddi í milliflugi frá Íslandi og á leið til Austurríkis á þriðjudag, svo hér er alltaf eitthvað um að vera. Annars þarf Guðjón að nota tímann vel þetta námskeið er  að verða búið og hann þarf að skila ritgerð,svo nú ætla ég að fara að rota í moldinni og raka lauf og annað dundur!!   Ég er stundum að tala of mikið við hann og tefja!